چرا و تاكى ؟

اگر فقر بر ما مى تازد، از اختلاف ماست و اگر هموطنان ما وطنش را ترك مى كنند از جنگ ماست و اگر مردم ما در هر جاه توهين مى شود ويا سيلى مى خورند از بى چوپانى ماست! دشمنان اتحاد ملى ما در حصار و قفس هاى ، قوم، مذهب و منطقه روح مارا به زنجير هاى زخيم مى بندند تا فكر اتحاد ملى در اذهان ما بخشكد اما در اردوگاه ها و قفس هاى خارج چشم و دست مارا مى بندند تا همديگر را نبينيم و درد دل نكنيم كه من هزاره و تو پشتو و ان تاجيك و ديگرى وزبيك در يك درد مى سوزيم و با يك نام توهين مى شويم.

ازانيكه چشم و دست مارا مى بندند گيلايه نداريم ، گيلايه من از انهاى است كه روح و روان مارا مى بندند تا بعنوان يك ملت فقير و مردم غريب تا قاف قيامت نسل ما اين بار را به شانه هاى ضعيف و شكم هاى هاى گرسنه اش حمل كنند!

براى ما تنها يك راه باقى است و ان پذيرش همديگر و نهادينه سازى دموكراسى ، كه دران روحانى ، روشنفكر ، رهبر، مجاهد ، جامعه مدنى ، نو نظر، تكنو كرات موافق و مخالف همه همه حق كرامت انسانى ، حق زندگى و ازادى بيان داشته باشد. دران صورت چتر ازادى و شكوفاى كشور ما بر افراشته خواهد شد.

سيد يعقوب جوادى