شعر

شعر يك وطندار در مقابل حمله همسايه شمالى به مرز .

گر كشتى پشتونم، سر بكف هزاره اى دارم
گر كشتى هزاره ام، تاجك مردانه اى دارم
گر كشتى تاجكم، اوزبك جانانه اى دارم
ز تركمن و ايماق و... هنوز چيزى نگفتم
رو كه اينجا شيران فرزانه اى دارم
ما افغانيم و اينجا وطن ماست
ان خون كه تو ريختى زتن ما ست
مكتب و مسجد و خانه اى كه ويران كردى
جاى تعليم و عبادت و پناه تن ماست
ما كه سال ها در اتش جنگ سوخته ايم
شهادت در راه وطن را ز اجداد آموخته ايم
دليران وطن را زتوپ و تفنگ تو باكى نيست
در راه آزادى وطن، خود كفن خود دوخته ايم
شعراز صفحه اقاى لوگر وال